สำนักพิมพ์รอซี่ย์RASY Publishing

ฮุก่มการอวยพรและร่วมฉลองวันรื่นเริงของผู้ปฏิเสธศรัทธา: ทัศนะอิบนุลก็อยยิม

ภาพประกอบ: ฮุก่มการอวยพรและร่วมฉลองวันรื่นเริงของผู้ปฏิเสธศรัทธา: ทัศนะอิบนุลก็อยยิม

ฮุก่มการกล่าวอวยพรต่อพวกปฏิเสธศรัทธาในวันรื่นเริงของพวกเขา และการเข้าร่วมเฉลิมฉลองในวันรื่นเริงของพวกเขา


ท่านอิบนุ้ล กอยยิม - ร่อฮิม่าฮุ้ลลอฮ์ - ได้กล่าวว่า :

“ส่วนการกล่าวอวยพรต่อสิ่งที่เป็นเครื่องหมายสำคัญของการปฏิเสธศรัทธา (ของศาสนาอื่น) ถือว่าหะรอม (ต้องห้าม) ด้วยมติเอกฉันท์ของปวงปราชญ์ อาทิ การที่คนหนึ่งกล่าวอวยพรพวกเขา (พวกกาเฟร) ในวันรื่นเริงของพวกเขา หรือในการถือศีลอดของพวกเขา โดยกล่าวว่า : “ขอให้เป็นวันอีดที่มีความจำเริญสิริมงคลแก่ตัวท่านนะ” หรือร่วมแสดงความยินดีกับวันรื่นเริงเหล่านี้หรืออื่น ๆ , ฉะนั้นแล้วแม้ว่าผู้กล่าวจะปลอดภัยจากสิ่งที่เป็นกุฟร์(เรื่องปฏิเสธศรัทธา) แต่นั่นก็คือสิ่งหะรอมต้องห้ามอยู่ดี ซึ่งมีสถานะเหมือนการอวยพรและแสดงความยินดีต่อการกราบไหว้ต่อไม้กางเขน , ไม่ใช่เพียงเท่านี้ แต่มันจะเป็นบาปที่ใหญ่หลวงที่ทำให้อัลลอฮ์โกรธกริ้วมากซะยิ่งกว่าการอวยพรหรือร่วมแสดงความยินดีต่อการดื่มเหล้า การเข่นฆ่า การทำซินา และอื่น ๆ ซะอีก” [¹]

เชค อัลอุซัยมีน - ร่อฮิม่าฮุ้ลลอฮ์ - ได้กล่าวว่า :

“ใครที่มีพฤติกรรม (ร่วมแสดงความยินดี , อวยพรต่อวันรื่นเริงของพวกปฏิเสธศรัทธา) ถือว่าเขาได้กระทำการฝ่าฝืนอันเป็นบาป ไม่ว่าเขาคนนั้นจะร่วมแสดงความยินดีเนื่องจากเป็นมารยาท หรือเพื่อแสดงความรัก หรือเกรงใจพวกเขาเหล่านั้น หรือสาเหตุใดก็แล้วแต่อื่นจากนี้ เพราะดังกล่าวเป็นการฉ้อฉลต่อศาสนาของอัลลอฮ์ และยังเป็นเหตุให้พวกปฏิเสธศรัทธารู้สึกได้ใจ และภาคภูมิใจในศาสนาของพวกเขา” [²]

เชค ศอและฮ์ อัลเฟาซาน - หะฟิศ่อฮุ้ลลอฮ์ - ได้กล่าวว่า :

“ไม่อนุญาตให้เข้าไปมีส่วนร่วมใด ๆ ก็แล้วแต่กับพวกเขาเหล่านั้น และไม่อนุญาตให้ไปร่วมงานเฉลิมฉลองของพวกเขา

อัลลอฮ์ ตะอาลา กล่าวว่า :

وَالَّذِيۡنَ لَا يَشۡهَدُوۡنَ الزُّوۡرَۙ

“และบรรดาผู้ไม่เป็นพยานในสิ่งเท็จ” (อัลกุรอ่าน 25:72)

(ไม่เป็นพยานในสิ่งเท็จ) หมายถึง ผู้ที่ไม่เข้าร่วมในวันรื่นเริงของพวกปฏิเสธศรัทธา ทั้งนี้เนื่องจากการเข้าร่วมในวันรื่นเริงของพวกเขาเท่ากับเป็นการแสดงการยอมรับและพึงพอใจต่อความชั่ว สิ่งนี้จึงไม่อนุญาต และไม่มีการอวยพรแสดงความยินดีอะไรทั้งสิ้น ไม่อนุญาตทั้งสิ้น เพราะวันรื่นเริงของพวกเขาเป็นสิ่งอุตริใหม่ขึ้นมา แม้กระทั้งในศาสนาคริสต์เอง วันรื่นเริงเหล่านี้ก็ไม่ได้มีบทบัญญัติรับรอง ทว่าเป็นการอุตริขึ้นมาทั้งสิ้น” [³]


¹] อะฮ์กาม อะฮ์ลิซซิมมะฮ์ (1/161)

²] มัจมูอฺ ฟะตาวา ของอิบนิ อุซัยมีน

³] อัลเมาเกียะอ์ อัรรอซมีย์ - ชัยค์ศอและฮ์ อัลเฟาซาน

เผยแพร่บนเพจครั้งแรกเมื่อ 25 ธ.ค. 2566 และนำมาเผยแพร่ซ้ำ