ความเกรงกลัวต่ออัลลอฮ์
อัลลอฮฺ ﷻ ตรัสว่า :
إِنَّ الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ كَبِيرٌ
“แท้จริงบรรดาผู้ยำเกรงต่อพระเจ้าของพวกเขาในที่ลับ สำหรับพวกเขาจะได้รับการอภัยโทษและรางวัลอันใหญ่หลวง” (อัลกุรอ่าน 67:12)
🔴 อธิบาย
ความกลัวในที่นี้ (อัลค่อชยะฮฺ \ الخشية)
คือความกลัวอย่างที่สุด ตามที่อัลลอฮฺได้ตรัสไว้ว่า
الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ وَهُمْ مِنَ السَّاعَةِ مُشْفِقُونَ
“บรรดาผู้เกรงกลัวพระเจ้าของพวกเขาในที่ลับ
และพวกเขายังหวั่นกลัวต่อวันอวสานอีกด้วย” (อัลกุรอ่าน 21:49)
และอัลลอฮฺ ﷻ ได้ทรงอธิบายถึงสถานะของความกลัวนี้ในคำกล่าวของพระองค์ที่ว่า
إنَّما يَخْشى اللَّهَ مِن عِبادِهِ العُلَماء.
“แท้จริง บรรดาผู้ที่มีความรู้จากปวงบ่าวของพระองค์เท่านั้นที่เกรงกลัวอัลลอฮฺ” (อัลกุรอ่าน 35:28)
เนื่องจากพวกเขาได้รับรู้อย่างแท้จริงถึงสิทธิของอัลลอฮฺและคอยเฝ้าระวังต่อพระองค์อย่างใจจดใจจ่อ , และอัลลอฮฺ ﷻ ยังได้อธิบายให้ทราบถึงแก่นแท้ของความกลัวไว้ว่า :
وَإنَّ مِنَ الحِجارَةِ لَما يَتَفَجَّرُ مِنهُ الأنْهارُ
وإنَّ مِنها لَما يَشَّقَّقُ فَيَخْرُجُ مِنهُ الماءُ وإنَّ مِنها لَما يَهْبِطُ مِن خَشْيَةِ اللَّهِ
“และแท้จริงจากบรรดาหินนั้น มีส่วนที่บรรดาธารน้ำพวกพุ่งออกจากมัน และแท้จริงจากบรรดาหินนั้นมีส่วนที่แตกแยกออก แล้วมีน้ำออกจากมัน และแท้จริงจากบรรดาหินนั้นมีส่วนที่ทลายลง เนื่องจากความเกรงกลัวอัลลอฮ์” (อัลกุรอ่าน 2:74)
และคำกล่าวของพระองค์ ﷻ ที่ว่า
لَوْ أنْزَلْنا هَذا القُرْآنَ عَلى جَبَلٍ لَرَأيْتَهُ خاشِعًا مُتَصَدِّعًا مِن خَشْيَةِ اللَّهِ
“หากเราประทานอัลกุรอ่านนี้ลงมาบนภูเขาลูกหนึ่ง
แน่นอนเจ้าจะเห็นมันนอบน้อมแตกแยกออกเป็นเสี่ยงๆ เนื่องเพราะความกลัวต่ออัลลอฮฺ” (อัลกุรอ่าน 59:21)
ดังนั้นผู้ที่เกรงกลัวต่อพระเจ้าของเขาในที่ลับ
พวกเขาเหล่านี้คือกลุ่มคนที่รู้ถึงสิทธิของอัลลอฮฺที่มีต่อพวกเขา และรู้ว่าอัลลอฮฺนั้นทรงสอดส่องเฝ้ามองพวกเขาอยู่ทั้งในที่ลับและที่แจ้ง พวกเขารู้ดีว่าอัลลอฮฺทรงเฝ้ามองพวกเขาแม้ว่าพวกเขาจะหลบซ่อนอย่างไรก็ตามแต่ , และพวกเขาก็จะสำนึกผิดกลับเนื้อกลับตัวต่ออัลลอฮฺอย่างเสมอ ตามคำดำรัสของอัลลอฮฺ ﷻ ที่ว่า :
هَذا ما تُوعَدُونَ لِكُلِّ أوّابٍ حَفِيظٍ
“นี่คือสิ่งที่พวกเจ้าได้ถูกสัญญาไว้สำหรับทุกคนที่สำนึกผิด (หันหน้าเข้าหาอัลลอฮ.) ผู้รักษาบัญญัติ (ของอัลลอฮ.)” (อัลกุรอ่าน 50:32)
من خَشِيَ الرَّحْمَنَ بِالغَيْبِ وجاءَ بِقَلْبٍ مُنِيبٍ
“ผู้ที่เกรงกลัวพระผู้ทรงกรุณาปรานีในที่ลับ
และมาหา (พระองค์) ด้วยจิตใจที่สำนึกผิดกลับเนื้อกลับตัว” (อัลกุรอ่าน 50:33)
ฉะนั้นนี่จึงเป็นจรรยามารยาทขั้นสูงทีสุดที่มีต่ออัลลอฮฺดั่งที่อัลลอฮฺได้ทรงอธิบายไว้ว่า (คนที่กลัวอัลลอฮฺ) ก็มีสถานะเหมือนผู้ที่มีความรู้ (ตามที่ปรากฏในอัลกุรอ่าน 35:28)
และอัลลอฮฺ ﷻ ทรงตำหนิบรรดาผู้ที่เกรงใจต่อมนุษย์แต่ไม่เกรงใจต่ออัลลอฮฺ หรือกลัวมนุษย์ (ว่าจะเห็นความผิดที่ตนกระทำ) และไม่กลัวต่ออัลลอฮฺ (ทั้ง ๆ ที่อัลลอฮฺทรงเฝ้ามองอยู่)
فاللَّهُ أحَقُّ أنْ تَخْشَوْهُ إنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ
“อัลลอฮ์ต่างหากเล่า คือผู้ที่สมควรแก่การที่พวกเจ้าจะกลัว หากพวกเจ้าเป็นผู้ศรัทธา” (อัลกุรอ่าน 9:13)
◾️ ชัยคฺ มุฮัมมัด อัลอะมีน อัชชังกีฏีย์ - ร่อฮิม่าฮุ้ลลอฮฺ - (1394 ฮ.ศ.)
◾️ ที่มา : ตำรา / อัฎวาอุ้ลบะยาน ฟี อีฎอฮิ้ลกุรอ่าน บิ้ลกุรอ่าน.
