ประเภทของคำกริยา

ประเภทของคำกริยา (أقسام الفعل)

คำกริยาในภาษาอาหรับแบ่งออกเป็น 3 ประเภท โดยพิจารณาจากความสัมพันธ์ระหว่างการกระทำกับกาลเวลา ได้แก่ :

1) กริยาอดีต (ماض)
2) กริยาปัจจุบัน (مضارع)
3) กริยาคำสั่ง (أمر)

ประเภทที่หนึ่ง : คำกริยาอดีต (ماض)

คือ คำกริยาที่บ่งบอกถึงการกระทำหรือเหตุการณ์ที่ได้เกิดขึ้นแล้วในอดีต กล่าวคือ การกระทำนั้นเกิดขึ้นก่อนเวลาที่ผู้พูดกำลังกล่าวถ้อยคำออกมา

ตัวอย่างเช่น

คำว่า كَتَبَ : เขาได้เขียน
คำว่า سَافَرَ : เขาได้เดินทาง
คำว่า صَلَّى : เขาได้ละหมาด

ประเภทที่สอง : คำกริยาปัจจุบัน (مضارع)

คือ คำกริยาที่บ่งบอกถึงการกระทำหรือเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในปัจจุบัน หรือจะเกิดขึ้นในอนาคตก็ได้ ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับบริบทของประโยคหรือคำบ่งชี้เวลา

ตัวอย่างเช่น

คำว่า يَكْتُبُ : เขากำลังเขียน / เขาจะเขียน
คำว่า يُسَافِرُ : เขากำลังเดินทาง / เขาจะเดินทาง
คำว่า يُصَلِّي : เขากำลังละหมาด / เขาจะละหมาด

ประเภทที่สาม : คำกริยาคำสั่ง (أمر)

คือ คำกริยาที่ใช้แสดงการร้องขอ หรือคำสั่ง หรือการขอให้เกิดการกระทำขึ้นในอนาคต

ตัวอย่างเช่น

คำว่า اُكْتُبْ : จงเขียน
คำว่า سَافِرْ : จงเดินทาง
คำว่า صَلِّ : จงละหมาด

︎ อ้างอิง “อัลมุมเตียะอ์ ฟี ชัรฮ อัลอาญุรรูมียะฮ์”

สรุป

คำกริยาในภาษาอาหรับแบ่งออกเป็นสามประเภท ได้แก่ คำกริยาอดีต ซึ่งใช้แสดงการกระทำที่เกิดขึ้นแล้วในอดีต , คำกริยาปัจจุบัน ซึ่งใช้แสดงการกระทำที่กำลังเกิดขึ้นหรือจะเกิดขึ้นในอนาคต , และคำกริยาคำสั่ง ซึ่งใช้เพื่อสั่งหรือร้องขอให้เกิดการกระทำในอนาคต การทำความเข้าใจการแบ่งประเภทของคำกริยาเหล่านี้ถือเป็นพื้นฐานสำคัญในการศึกษาวิชาไวยกรณ์ภาษาอาหรับ และนับเป็นก้าวแรกสู่การวิเคราะห์โครงสร้างประโยคภาษาอาหรับได้อย่างถูกต้องและแม่นยำ

ในตอนต่อไป เราจะพูดถึงเครื่องหมายของคำนาม (علامات الاسم) และข้อสังเกตที่บ่งชี้ - อินชาอัลลอฮ์