น้ำมุสตะอ์มัลที่ใช้ในการชำระภาคซุนนะฮ์

บท : ความสะอาด
ตอน : น้ำมุสตะอ์มัล (الماء المستعمل)

น้ำมุสตะอ์มัล (น้ำที่ถูกใช้แล้ว) ที่นำไปใช้ในด้านการชำระภาคซุนนะฮ์

ครั้งก่อนเราได้กล่าวถึง น้ำมุสตะอ์มัล ที่ถูกใช้ในการชำระที่เป็นวาญิบ เช่น การยกหะดัษ ว่าเป็นประเด็นที่นักวิชาการมีความเห็นต่างกัน โดยบางทัศนะเห็นว่าไม่สามารถนำมาใช้อีกได้ ขณะที่บางทัศนะเห็นว่า ยังคงสามารถใช้ในการยกหะดัษได้อยู่ ; เนื่องจากน้ำดังกล่าวยังคงสภาพความเป็นน้ำบริสุทธิ์ (طهور) และไม่มีหลักฐานที่ชัดเจนในการห้ามใช้อีกครั้ง

ในครั้งนี้เราจะพูดถึงกรณีน้ำมุสตะอ์มัลที่ถูกใช้ไปในการชำระภาคซุนนะฮ์

น้ำมุสตะอ์มัล (น้ำที่ถูกใช้แล้ว) หากถูกนำมาใช้ในการชำระที่เป็นภาคซุนนะฮ์ กล่าวคือ การชำระที่ไม่ถึงขั้นวาญิบ แต่เมื่อกระทำแล้วย่อมได้รับผลบุญและความประเสริฐ เช่น การทำน้ำละหมาดใหม่ ทั้งที่ยังคงมีสภาพน้ำละหมาดอยู่แล้ว หรือกรณีอื่นที่คล้ายคลึงกัน ; น้ำประเภทนี้ยังคงมีสถานะเป็นน้ำบริสุทธิ์สะอาด (طهور) สามารถใช้ในการชำระล้างได้อีก นี่คือทัศนะของนักวิชาการส่วนมากจากมัซฮับมาลิกียะฮ์ , ชาฟิอียะฮ์ (ตามความเห็นที่ถูกต้องที่สุด) , ฮะนาบิละฮ์ , ซอฮิรียะฮ์ และบางส่วนจากมัซฮับฮะนะฟีย์ ¹

ด้วยเหตุผลมีดังนี้

หนึ่ง : หลักฐานโดยภาพรวมทั้งหมดชี้ชัดว่าน้ำเป็นสิ่งบริสุทธิ์ที่สามารถใช้ชำระล้างสิ่งอื่นได้ และจะไม่ถูกยกออกจากหลักนี้ เว้นแต่จะต้องมีหลักฐานที่ถูกต้องชัดเจนมารองรับเท่านั้น

สอง: นักวิชาการมีมติเอกฉันท์ว่า น้ำที่ยังคงตกค้างอยู่บนอวัยวะของผู้ที่ทำน้ำละหมาดหรือผู้ที่อาบน้ำญะนาบะฮ์ หรือหยดน้ำที่ตกลงบนเสื้อผ้าของพวกเขานั้น ; ถือเป็นน้ำที่สะอาด นี่จึงเป็นหลักฐานที่บ่งบอกว่าน้ำที่ถูกใช้แล้วก็ยังคงสะอาดอยู่ , ดังนั้นเมื่อมันสะอาด ก็ย่อมไม่มีเหตุผลใดที่จะห้ามการนำมาใช้อาบน้ำละหมาดใหม่ โดยปราศจากหลักฐานที่มีน้ำหนัก ²

¹ ดู «มะวาฮิบ อัลญะลีล» ของอัลฮัฏฏอบ (1/97) , «เราเดาะฮ์ อัฏฏอลีบีน» ของนะวะวีย์ (1/7) , «อัชชัรฮ์ อัลกะบีร» ของอิบนุ กุดามะฮ์ (1/16) , «อัลมะฮัลลา» ของอิบนุ ฮัซมิน (1/182) «อัลฮิดายะฮ์ ฟี ชัรฮ์ อัลบิดายะฮ์» (1/19)

² ดู «อัลเอาสัฏ» ของอิบนุ มุนซิร (1/399)