ความจำเป็นต้องศรัทธาต่อการเป็นศาสนทูตของท่านนบีมุฮัมมัด ﷺ

มีปรากฏตัวบทหลักฐานมากมายทั้งจากอัลกุรอ่านและอัซซุนนะฮ์ที่บ่งชี้ถึงความจำเป็นที่จะต้องศรัทธาต่อการเป็นศาสนทูตของมุฮัมมัด ﷺ

หนึ่ง : หลักฐานจากอัลกุรอ่าน

ในอัลกุรอ่านมีอยู่หลายจุด ที่อัลลอฮ์ ตะอาลา ได้ทรงเน้นย้ำถึงความจำเป็นที่จะต้องศรัทธาต่อท่านนบีมุฮัมมัด โดยพระองค์ได้ทรงระบุการศรัทธาต่อท่านนบีมุฮัมมัดเชื่อมติดกับการศรัทธาต่อพระองค์ ดังดำรัสที่ว่า :

1- อัลลอฮ์ ตะอาลา ตรัสว่า :

(قُلْ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ جَمِيعًا الَّذِي لَهُ مُلْكُ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضِ لا إِلَهَ إِلَّا هُوَ يُحْيِي وَيُمِيتُ فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ النَّبِيِّ الأُمِّيِّ الَّذِي يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَكَلِمَاتِهِ وَاتَّبِعُوهُ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ)

“จงกล่าวเถิด (มุฮัมมัด) ว่า โอ้มนุษย์ทั้งหลาย แท้จริงฉันคือรอซูลของอัลลอฮฺมายังพวกท่านทั้งมวล ซึ่งพระองค์นั้นอำนาจแห่งบรรดาชั้นฟ้า และแผ่นดินเป็นของพระองค์ ไม่มีผู้ใดควรได้รับการเคารพสักการะ นอกจากพระองค์เท่านั้นผู้ทรงให้เป็นและทรงให้ตาย ดังนั้นพวกท่านจงศรัทธาต่ออัลลอฮฺ #และร่อซู้ลของพระองค์ ผู้เป็นนบีที่เขียนอ่านไม่เป็น ซึ่งเขาศรัทธาต่ออัลลอฮฺ และดำรัสทั้งหลายของพระองค์ และพวกเจ้าจงปฏิบัติตามเขา เถิด เพื่อว่าพวกเจ้าจะได้รับคำแนะนำ” (อัลกุรอ่าน 7:158)

2- อัลลอฮ์ ตะอาลา ตรัสว่า :

(إنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ ثُمَّ لَمْ يَرْتَابُوا وَجَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أُولَئِكَ هُمُ الصَّادِقُونَ)

“แท้จริงศรัทธาชนที่แท้จริงนั้น คือบรรดาผู้ศรัทธาต่ออัลลอฮฺ #และร่อซู้ลของพระองค์ แล้วพวกเขาไม่สงสัยเคลือบแคลงใจ แต่พวกเขาได้เสียสละต่อสู้ดิ้นรนด้วยทรัพย์สมบัติของพวกเขา และชีวิตของพวกเขาไปในหนทางของอัลลอฮฺ ชนเหล่านั้นแหละคือบรรดาผู้สัตย์จริง” (อัลกุรอ่าน 49:15)

3- อัลลอฮ์ ตะอาลา ตรัสว่า :

وَمَنْ لَمْ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ فَإِنَّا أَعْتَدْنَا لِلْكَافِرِينَ سَعِيرًا

“และถ้าผู้ใดมิได้ศรัทธาต่ออัลลอฮฺ #และร่อซู้ลของพระองค์ แท้จริงเราได้เตรียมไฟที่ลุกโชติช่วงไว้สำหรับผู้ปฏิเสธศรัทธา” (อัลกุรอ่าน 48:13)

สอง : หลักฐานจากอัซซุนนะฮ์

มีปรากฏหลักฐานจากหะดิษมากมายของท่านร่อซู้ล ﷺ ที่บ่งบอกถึงความจำเป็นที่จะต้องศรัทธาต่อนบีมุฮัมมัด และเชื่อฟังในสิ่งที่ท่านนำมา. โดยส่วนหนึ่งจากหลักฐานนี้ได้แก่ :

1- รายงานจากอบูฮุรอยเราะฮ์ - ร่อฎิยัลลอฮุอันฮุ - เล่าว่า : ท่านร่อซู้ล ‎ﷺ ได้กล่าวว่า : “ฉันถูกสั่งใช้เพื่อต่อสู้กับมนุษย์ จนกว่าพวกเขาจะปฏิญาณว่าไม่มีพระเจ้าอื่นใด(ที่คู่ควรแก่การถูกเคารพภักดี)นอกจากอัลลอฮ์ #และศรัทธาต่อฉัน และศรัทธาต่อสิ่งที่ฉันนำมา ดังนั้นเมื่อพวกเขาปฏิบัติตามดังกล่าวนี้แล้ว เลือดเนื้อและทรัพย์สินของพวกเขาย่อมได้รับการคุ้มกันจากฉัน เว้นแต่ด้วยสิทธิของอิสลาม และการสอบสวนของพวกเขานั้นเป็นหน้าที่ของอัลลอฮ์” - (ศ่อเฮียะฮ์มุสลิม : 21)

2. รายงานจากอบูฮุรอยเราะฮ์ - ร่อฎิยัลลอฮุอันฮุ - แท้จริงท่านนบี ﷺ ได้กล่าวว่า : “ขอสาบานต่อผู้ชีวิตของมุฮัมมัดอยู่ในเงื่อมพระหัตถ์ของพระองค์ จะไม่มีผู้ใดจากประชาชาตินี้ไม่ว่าจะยะฮูดีหรือนัศรอนีที่รับฟังจากฉัน (คือรับรู้ถึงชะรีอะฮ์ของนบีมุฮัมมัด) จากนั้นเขาก็เสียชีวิตไป #โดยไม่ศรัทธาต่อสิ่งที่ฉันนำมา เว้นเสียแต่ว่าเขาคนนั้นจะเป็นส่วนหนึ่งจากชาวนรก” - (ศ่อเฮียะฮ์มุสลิม : 153)

ท่านเชค อับดุลอะซีซ อิบนุ บาซ - ร่อฮิม่าฮุ้ลลอฮ์ - ได้กล่าวว่า :

“ผู้ใดประสงค์ที่จะเข้าสู่อิสลามและยืนหยัดในอิสลาม ตลอดจน(ประสงค์ที่จะได้รับ)ชัยชนะโดยการเข้าสู่สวนสวรรค์และรอดพ้นจากไฟนรกและประสงค์ที่จะเป็นหนึ่งในผู้ที่เจริญรอยตามท่านนบี ﷺ ที่ถูกให้คำมั่นสัญญาว่าจะได้รับสวนสวรรค์และได้รับเกียรติ ; แน่แท้ว่าดังกล่าวนี้จะมิอาจเกิดขึ้นได้เลย เว้นเสียแต่จะต้องให้สิทธิ์โดยสมบูรณ์แก่คำปฏิญาณ (ลาอิลาฮะอิ้ลลั้ลลอฮ์ มุฮัมมัดร่อซู้ลุ้ลลอฮ์)

โดยการให้สิทธิ์คำปฏิญาณโดยสมบูรณ์ในท่อนแรก (ลาอิลาฮะอิ้ลลั้ลลอฮ์) คือการให้เอกภาพแด่อัลลอฮ์ในการเคารพสักการะภักดี และจำกัดการอิบาดะฮ์นี้ให้แด่อัลลอฮ์เพียงผู้เดียว และศรัทธาต่อทุกสิ่งที่อัลลอฮ์และร่อซู้ลได้บอกเล่าไว้จากเรื่องสวรรค์นรก บรรดาคัมภีร์ บรรดาร่อซู้ล วันอาคิเราะฮ์ และการกำหนดสภาวะทั้งดีและชั่ว

ส่วนการให้สิทธิ์คำปฏิญาณโดยสมบูรณ์ในท่อนที่สอง (มุฮัมมัดร่อซู้ลุ้ลลอฮ์) ก็ด้วยการศรัทธาต่อท่านนบีมุฮัมมัด โดยท่านเป็นบ่าวของอัลลอฮ์และศาสนทูตของพระองค์ โดยอัลลอฮ์ได้ทรงส่งท่านมายังมนุษยชาติทั้งผอง ทั้งญินและมนุษย์ เพื่อเรียกร้องพวกเขาสู่การให้เอกภาพแด่อัลลอฮ์และศรัทธาต่อพระองค์ และดำเนินตามในสิ่งที่ท่านร่อซู้ลได้นำมา พร้อมทั้งศรัทธาต่อทุกบรรดาร่อซู้ลและนบีที่มีอยู่ก่อนหน้า จากนั้นก็ศรัทธาต่อบทบัญญัติต่าง ๆ ของอัลลอฮ์ที่พระองค์ได้ทรงบัญญัติแก่ปวงบ่าวของพระองค์โดยผ่านศาสนทูตของพระองค์ มุฮัมมัด ﷺ และยึดมั่นในหลักบทบัญญัติเหล่านั้น ทั้งจากการละหมาด ซะกาต ถือศีลอด ฮัจญ์ ญิฮาด และอื่นจากนี้” - ดู มัจมัวอ์ อัลฟะตาวา (4/14)