การเย้ยหยันหลักการศาสนาของอัลลอฮ์

การเย้ยหยันต่อหลักการศาสนาของอัลลอฮ์ ไม่ว่าหลักการนั้นจะมาจากอัลกุรอ่านหรือแบบฉบับของท่านร่อซู้ล ﷺ นับเป็นความอันตรายอย่างใหญ่หลวงที่มุสลิมต้องพึงระวังและออกห่างจากพฤติกรรมดังกล่าว ซึ่งบรรดานักวิชาได้นับว่าการเย้ยหยันดูถูกดูแคลนต่อหลักการศาสนาของอัลลอฮ์เป็นหนึ่งในสิ่งที่ทำให้สิ้นสภาพความเป็นมุสลิม.
ท่านชัยค์ มุฮัมมัด บินอับดุลวะฮาบ - ร่อฮิม่าฮุ้ลลอฮ์ - ได้กล่าวว่า :
“ผู้ใดที่เยาะเย้ยสิ่งหนึ่งสิ่งใดที่เป็นเรื่องศาสนาของท่านร่อซู้ล ﷺ ไม่ว่าจะเป็นในส่วนของภาคผลบุญของอัลลอฮฺหรือบทลงโทษ เขาถือว่าเป็นผู้ปฏิเสธศรัทธา”
หลักฐานจากดำรัสของอัลลอฮฺ ที่ว่า
وَلَئِن سَأَلْتَهُمْ لَيَقُولُنَّ إِنَّمَا كُنَّا نَخُوضُ وَنَلْعَبُ ۚ
قُلْ أَبِٱللَّهِ وَءَايَٰتِهِۦ وَرَسُولِهِۦ كُنتُمْ تَسْتَهْزِءُونَ ﴿٦٥﴾
لَا تَعْتَذِرُوا۟ قَدْ كَفَرْتُم بَعْدَ إِيمَٰنِكُمْ ۚ
“และถ้าหากเจ้าได้ถามพวกเขา แน่นอนพวกเขาจะกล่าวว่า แท้จริงพวกเราเพียงแต่พูดสนุก, พูดเล่นเท่านั้น , จงกล่าวเถิด (มุฮัมมัด) ว่าต่ออัลลอฮฺและบรรดาโองการของพระองค์และร่อซู้ลของพระองค์กระนั้นหรือที่พวกท่านเย้ยหยันกัน ? พวกท่านอย่าแก้ตัวเลย แท้จริงพวกท่านได้ปฏิเสธศรัทธาแล้ว หลังจากการมีศรัทธาของพวกท่าน” (อัตเตาบะฮ์ : 65-66) [๑]
ท่านชัยค์ ศอและฮ์ อัลเฟาซาน - หะฟิศอฮุ้ลลอฮ์ - ได้กล่าวว่า :
“และได้มีการอธิบายถึงสาเหตุการประทานโองการทั้งสองข้างต้นนี้ว่า : โองการทั้งสองนี้เกิดขึ้นจากพวกมุนาฟิกีน (พวกหน้าไหว้หลังหลอก) ในบางศึกสงครามโดยกล่าวถึงการเย้ยหยันของพวกเขาต่อท่านร่อซู้ล ﷺ และเย้ยหยันต่ออัครสาวกของท่านร่อซู้ล ﷺ.
ซึ่งได้มีรายงานจากท่านอิบนุ ญะรีร และท่านอื่น ๆ จากท่านอิบนุอุมัร และท่านมุฮัมมัด บินกะอ์บ และซัยด์ บิน อัสลัม และท่านเกาะตาดะฮฺ - ร่อฎิยัลลอฮุอันฮุม - เป็นหะดิษของพวกท่านรวมกัน ว่า : มีชายคนหนึ่งได้กล่าวในขณะเข้าร่วมสงครามตะบูก ว่า : (ฉันไม่เคยเห็นใครที่เหมือนกับนักอ่านของเราเหล่านี้ ที่ชอบกินจุ และชอบขี้โกหก และขี้ขลาดตาขาวเมื่อเจอศัตรู - ตรงนี้จะสื่อถึงท่านร่อซู้ล ﷺ และอัครสาวกของท่านที่เป็นนักอ่าน -) , ทันใดนั้นท่านเอาฟ์ บินมาลิก จึงได้กล่าวว่า : (เจ้าโกหก ทว่าท่านน่ะเป็นพวกมุนาฟิก ฉันจะนำเรื่องนี้ไปฟ้องท่านร่อซู้ล ﷺ) , ท่านเอาฟ์จึงได้ไปหาท่านร่อซู้ล ﷺ เพื่อบอกเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้น , แต่เขาก็ได้พบว่าอัลกุรอ่านนั้นได้บอกเล่าถึงเรื่องนี้ไว้ก่อนแล้ว , ชายคนที่พูดจาเย้ยหยันจึงได้ไปหาท่านร่อซู้ล ﷺ ซึ่งขณะนั้นเองท่านร่อซู้ล ﷺ กำลังเดินทางและอยู่บนหลังอูฐ , ชายคนนั้นกล่าวว่า : (โอ้ร่อซู้ลของอัลลอฮ์ครับ ที่จริงแล้วเราเพียงแค่พูดสนุกเอาฮา เราพูดแบบผู้เดินทางที่ต้องการฆ่าเวลาให้สั้นลงเท่านั้นเอง , ท่านอิบนุอุมัร ได้กล่าวว่า : (ฉันได้เห็นชายคนนั้นเกาะที่คออูฐของท่านร่อซู้ล ﷺ และเท้าทั้งสองของเขาก็ลากขูดไปกับก้อนหิน โดยกล่าวออกมาว่า (เราเพียงแค่พูดเล่นเอาฮา เอาสนุกแค่นั้นเองครับ) ทันใดนั้นท่านร่อซู้ล ﷺ จึงกล่าวแก่ชายคนนั้น (เป็นอายะฮ์อัลกุรอ่าน)ว่า :
قُلْ أَبِٱللَّهِ وَءَايَٰتِهِۦ وَرَسُولِهِۦ كُنتُمْ تَسْتَهْزِءُونَ ﴿٦٥﴾
لَا تَعْتَذِرُوا۟ قَدْ كَفَرْتُم بَعْدَ إِيمَٰنِكُمْ
“จงกล่าวเถิด (มุฮัมมัด) ว่าต่ออัลลอฮฺและบรรดาโองการของพระองค์และร่อซู้ลของพระองค์กระนั้นหรือที่พวกท่านเย้ยหยันกัน ? พวกท่านอย่าแก้ตัวเลย แท้จริงพวกท่านได้ปฏิเสธศรัทธาแล้ว หลังจากการมีศรัทธาของพวกท่าน” [๒]
ดังนั้นในสองโองการข้างต้นนี้อันทรงเกียรติ พร้อมกับการอธิบายถึงสาเหตุการประทานโองการทั้งสองนี้ เป็นหลักฐานที่ชัดเจนถึงความเป็นกุฟร์ (การปฏิเสธศรัทธา) ของผู้ที่เย้ยหยันต่ออัลลอฮ์ หรือร่อซู้ล ﷺ หรือโองการทั้งหลายขออัลลอฮ์ หรือแบบฉบับของท่านร่อซู้ล ﷺ หรืออัครสาวกของท่าน ﷺ , เนื่องจากผู้ที่กระทำเช่นนี้ (เย้ยหยันหลักการศาสนา) เขาคือผู้ที่ด้อยค่าต่อความเป็นพระเจ้าของอัลลอฮ์ และความเป็นร่อซู้ล และดังกล่าวนี้ขัดกับเตาฮีดและอะกีดะฮ์ (ที่ถูกต้อง) แม้ว่าเขาจะไม่ได้ตั้งใจจะเย้ยหยันก็ตาม” [๓]
และการเย้ยหยันต่อผู้ที่ดำรงมั่นและปฏิบัติตามหลักการศาสนา อันเป็นการเย้ยหยันที่บ่อเกิดขึ้นมาจากความรังเกียจและไม่พอใจต่อหลักการนั้น ๆ สิ่งนี้ก็ถือเป็นกุฟร์ (ปฏิเสธศรัทธา) เช่นเดียวกัน
คณะกรรมการถาวรเพื่อการชี้ขาดปัญหาศาสนาแห่งราชอาณาจักรซาอุดีอาระเบีย ได้ชี้ขาดว่า :
“ผู้ใดที่เยาะเย้ยต่อมุสลิมะฮฺ(หญิง)หรือมุสลิม(ชาย) ด้วยกับเหตุผลที่ว่าพวกเขาได้ยึดมั่นอยู่บนหลักการของศาสนาเขาผู้นั้นถือเป็นผู้ปฏิเสธศรัทธา” [๔]
◼️ ลักษณะคำพูดที่ส่อถึงการดูถูก, เย้ยหยัน หลักการศาสนา
- ลงนรกไม่กลัว กลัวจะไม่มีเพื่อนลงไปด้วย ฮ่า ๆ
- สวรรค์ก็งั้น ๆ ไม่เห็นอยากเข้าเลย ฮ่า ๆ
- ดูคน ๆ นั้นสิ ทำเป็นเคร่ง ทำเป็นขรึม ทำเป็นไว้เครา ใส่โต้ปสูงเกินตาตุ่ม ทำเป็นคลุมฮิญาบปกปิดให้ดูเคร่ง ทุเรศจริง ๆ
- ทำอิบาดะฮ์ไปทำไม เบื่อแล้ว
และอื่น ๆ อีกมากมาย
[๑] ตำรา / นะวากิฎุ้ลอิสลาม
[๒] ตำรา / ตัฟซีร อัฏฏอบรีย์ เล่ม 10 หน้า 172 , กิตาบ เตาฮีด เล่ม 1 หน้า 117
[๓] ตำรา / อัลอิรชาด อิลา ศ่อฮีฮิ้ลเอียะติกอด วัรรอดดุ อะลา อะฮ์ลิชชิรกิ วัลอิลฮาด , หน้า 100-101.
[๔] ตำรา / อัลลัจนะฮ์ อัดดาอิมะฮ์ ฟี ฟะตาวา อัลญามิอะฮ์ ลิลมัรอะฮ์ อัลมุสลิมะฮ์ , เล่ม 3 หน้า 813.



