เงื่อนไขของลาอิลาฮะอิ้ลลั้ลลอฮ์ ข้อ 3: การยอมรับ (อัลก่อบูล)
เงื่อนไขของ “ละอิลาฮะอิ้ลลั้ลลอฮ์”
เงื่อนไขที่สาม] อัลเกาะบูล (القبول) คือ การยอมรับ
อัลลอฮ์ ตะอาลา ได้ตรัสไว้ในคัมภีร์อัลกุรอ่าน ความว่า :
إِنَّهُمْ كَانُوا إِذَا قِيلَ لَهُمْ لا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ يَسْتَكْبِرُونَ وَيَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِكُوا آلِهَتِنَا لِشَاعِرٍ مَّجْنُونٍ * بَلْ جَاءَ بِالحَقِّ وَصَدَّقَ المُرْسَلِين
“เพราะว่าพวกเขาเหล่านั้นเมื่อได้มีการกล่าวแก่พวกเขาว่า ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากอัลลอฮฺ พวกเขาก็หยิ่งผยอง * และพวกเขาจะกล่าวว่า จะให้เราทอดทิ้งพระเจ้าต่างๆ ของพวกเราเพื่อนักกวีบ้า คนหนึ่งกระนั้นหรือ? * เปล่าดอก! เขา (มุฮัมมัด) ได้นำสัจธรรมมา และเพื่อยืนยันบรรดารอซูลต่างหาก” (อัลกุรอ่าน 37:35-37)
อัลลอฮ์ ตะอาลา ได้ทรงอธิบายให้ทราบว่า บรรดาพวกมุชริกีน (พวกตั้งภาคีต่ออัลลอฮ์) ที่พวกนี้ต้องตกอยู่ในสภาพที่ถูกลงโทษในโลกอาคิเราะฮ์ ก็เพราะพวกนี้ เมื่อถูกกล่าวแก่พวกเขาตอนอยู่ในโลกดุนยาว่า จงกล่าวเถิดว่า : (ลาอิลาฮะอิ้ลลั้ลลอฮ์) “ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากอัลลอฮ์” พวกเขาก็หยิ่งผยองที่จะกล่าวคำ ๆ นี้ พวกเขาไม่น้อบรับผู้ใดที่เรียกร้องให้กล่าวคำนี้ และได้อ้างว่า : จะให้เรากล่าว (ลาอิลาฮะอิ้ลลั้ลลอฮ์) “ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากอัลลอฮ์” จากนั้นก็ให้เราละทิ้งบรรดาพระเจ้าของเรา เพื่อไปตามนักกวีบ้า ๆ บอ ๆ (พวกเขาหมายถึง นบีมุฮัมมัด) กระนั้นหรือ ?
ซึ่งความจริงไม่ใช่แบบที่พวกเขากล่าวอ้าง ที่ว่านบีมุฮัมมัดคือนักกวีที่เป็นคนบ้า แต่ท่านคือศานทูตของอัลลอฮ์ ท่านได้นำมาซึ่งอัลกุรอ่านที่เป็นดำรัสของอัลลอฮ์ และในอัลกุรอ่านนั้นก็ได้สั่งใช้ในเรื่องเตาฮีด และท่านมาเพื่อยืนยันความสัจจริงของบรรดาศาสนทูตก่อนหน้า ซึ่งบรรดาศาสนทูตเหล่านั้นยังได้บอกถึงการมาของนบีมุฮัมมัด ดังนั้นการส่งท่านนบีมุฮัมมัดมาจึงเป็นการยืนยันถึงความสัจจริงของบรรดาศาสนทูตก่อนหน้า และมุฮัมมัดยังได้บอกเล่าในเรื่องต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับเตาฮีดและสัจธรรม เฉกเช่นที่บรรดาศาสนทูตก่อนหน้าได้เคยเผยแพร่มาก่อน (๑)
ท่านอิบนุ ญะรีร ได้กล่าวว่า :
“บรรดาพวกตั้งภาคีต่ออัลลอฮ์ เมื่อถูกกล่าวแก่พวกเขาขณะอยู่ในโลกดุนยานี้ว่า จงกล่าวเถิดว่า (ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากอัลลอฮ์) พวกเขาก็หยิ่งผยอง (ไม่น้อมรับคำกล่าวชะฮาดะฮ์นี้)” (๒)
ท่านอัสสัมอานีย์ ได้กล่าวว่า :
“พวกนี้ (พวกตั้งภาคีต่ออัลลอฮ์) ได้หยิ่งผยองที่จะยอมรับการเป็นพระเจ้าองค์เดียวของอัลลอฮ์” (๓)
ท่านเชค อัชชังกีฏีย์ ได้กล่าวว่า :
“ความหมายก็คือ นี่แหละ คือสิ่งที่เรา (อัลลอฮ์) ได้ปฏิบัติต่อผู้ที่มีความผิด (คือลงโทษพวกเขา) ก็เพราะว่าพวกเขาเหล่านั้น (พวกตั้งภาคีต่ออัลลอฮ์) ขณะอยู่ในโลกดุนยา และได้ถูกกล่าวแก่พวกเขาว่า (จงกล่าวว่า) “ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากอัลลอฮ์” พวกเขาก็หยิ่งผยองกัน หมายถึง เย่อหยิ่งไม่น้อมรับคำเตาฮีดนี้ และไม่พอใจที่จะดำเนินตามบรรดาศาสนทูต” (๔)
ดังนั้นหนึ่งในเงื่อนไขของลาอิลาฮะอิ้ลลั้ลลอฮ์ คือการน้อมรับในข้อเท็จจริงของคำ ๆ นี้โดยสิ้นเชิง ไม่มีการปฏิเสธใด ๆ เกิดขึ้น ไม่มีความเคลือบแคลงสงสัย ซึ่งนี่คือหลักฐานที่บ่งชี้ถึงการเป็นผู้ศรัทธาที่แท้จริง
(๑) ดู “ซาด อัลอิบาด” (62)
(๒) ดู “ตัฟซีร อิบนุ ญะรีร” (19/528)
(๓) ดู “ตัฟซีร อัสสัมอานีย์” (2/179)
(๔) ดู “อัฎวาอุ้ลบะยาน” (6/312)
