ข้อโต้แย้งที่ 5 ของฝ่ายสนับสนุนเมาลิดและคำชี้แจง

ชุบฮะฮ์ที่ห้า

ฝ่ายสนับสนุนการเฉลิมฉลองเมาลิดนบี ได้อ้างว่า อุลามะฮ์จำนวนมากในโลกอิสลามต่างก็ยอมรับการเฉลิมฉลองเมาลิดนบีทั้งนั้น โดยส่วนมากของพวกเขา ก็เห็นชอบว่าเมาลิดคือหนึ่งในหลักการศาสนาที่สนับสนุนให้กระทำ นอกเสียจากอุละมาอ์ชนกลุ่มน้อยบางส่วนที่สุดโต่งที่ดำเนินตามอิบนุ ตัยมียะฮ์เท่านั้นแหละ ! ฉะนั้นเห็นหรือยังว่า อุละมาอ์หลายท่านก็ยอมรับ นี่จึงเป็นหลักฐานว่าเมาลิดนบีทำได้

การอ้างแบบนี้ไม่ถูกต้อง ด้วยเหตุผลดังต่อไปนี้

1. การอ้างถึงจำนวนมากของนักวิชาการ ไม่ได้เป็นหลักฐานทางศาสนาที่ยืนยันถึงความถูกต้อง ซึ่งไม่ปรากฏว่ามีนักวิชาการท่านใดในหมู่ประชาชาติอิสลามอ้างเรื่องจำนวนที่มีมากเพื่อเป็นหลักฐานในประเด็นมีข้อขัดพิพาทเกิดขึ้น ! และจะไม่มีใครอ้างหลักในเรื่องจำนวนได้ นอกจากผู้ที่ไร้หลักฐานและเหตุผลที่ถูกต้องเท่านั้น

อัลลอฮ์ ตะอาลา ได้ตรัสว่า:

وإن كثيرا ليضلون بأهوائهم بغير علم

“และแท้จริง คนจำนวนมากมักหลงผิดไปตามอารมณ์ของพวกเขาโดยปราศจากความรู้” (อัลอันอาม 119).

2. สิ่งที่ถือเป็นสาระสำคัญที่จะรับพิจารณา(العبرة)คือ หลักฐานทางศาสนาจากตัวบทของอัลกุรอ่านและอัซซุนนะฮ์ รวมถึงมติเอกฉันท์ของนักวิชาการอิสลาม ไม่ใช่เพียงแค่คำพูดของนักวิชาการ ; เพราะคำพูดของนักวิชาการนั้นถูกนำมาอ้างอิงด้วยหลักฐาน แต่ไม่ใช่ว่าคำพูดนั้นคือหลักฐานในตัวมันเอง ซึ่งหลักฐานที่แท้จริงนั้นอยู่ในคำดำรัสของอัลลอฮ์และสิ่งที่มีปรากฏในอัซซุนนะฮ์เท่านั้น

3. การเฉลิมฉลองเมาลิดนบีไม่เคยเป็นที่รู้จักในยุคสมัยแรก ๆ ของอิสลาม และไม่มีการรายงานว่าบรรดาศ่อฮาบะฮ์หรือตาบิอีนได้กล่าวถึงหรือยอมรับการเฉลิมฉลองนี้ ดังนั้นคำว่ากลุ่ม “คนส่วนมาก” ที่พวกเขาอ้างถึงการอนุญาตให้จัดเมาลิดนบีนั้นคือใครกัน ? ในเมื่อไม่มีศ่อฮาบะฮ์ ไม่มีตาบิอีน ไม่มีนักวิชาการที่อยู่ในยุคที่ประเสริฐ และไม่มีบรรดาอิม่ามที่ผู้คนต่างดำเนินตาม (อิม่ามอบูฮะนีฟะฮ์ อิม่ามมาลิก อิม่ามชาฟิอี อิม่ามอะหมัด) ดังนั้นการอ้างว่าคนส่วนใหญ่ของนักวิชาการได้อนุญาตการเฉลิมฉลองเมาลิดนั้นเป็นคำกล่าวอ้างที่ไม่ถูกต้อง !

4. ในช่วงหกร้อยปีแรกของอิสลาม ได้รับการยืนยันอย่างเห็นห้องแบบชัดเจนว่า การเฉลิมฉลองเมาลิดนั้นไม่ได้รับการยอมรับให้ปฏิบัติและไม่มีการให้จัดขึ้น หากการเห็นพ้องนี้ในช่วงหกร้อยปีแรกอิสลามไม่ถือเป็นหลักฐานที่เพียงพอสำหรับผู้ที่มาภายหลัง ก็อาจไม่มีฉันทามติใดที่สามารถยึดถือได้อย่างแท้จริง ! เพราะฉันทามติในช่วงเวลานี้นับเป็นการเห็นพ้องต้องกันของนักวิชาการและผู้รู้ในยุคสมัยที่ใกล้เคียงกับยุคของท่านนบี ‎ﷺ มากที่สุด ซึ่งหากไม่มีการยอมรับของนักวิชาการเกิดขึ้น ณ ช่วงเวลานี้ แล้วช่วงไหนเล่าถึงจะถือว่าเป็นมติที่สามารถยอมรับได้สำหรับผู้คนที่อยู่ยุคหลัง ๆ !

ท่านอัลฟากิฮานีย์ - ร่อฮิม่าฮุ้ลลอฮ์ - ได้กล่าวไว้ในหนังสือ “อัลมุวาริด ฟี อะมัล อัลเมาลิด” (หน้า 19) ว่า:

لا أعلم لهذا المولد أصلا في كتاب ولا سنة، ولا ينقل عمله عن أحد من علماء الأمة، الذين هم القدوة في الدين، المتمسكون بآثار المتقدمين؛ بل هو بدعة أحدثها البطالون، وشهوة نفس اغتنى بها الأكالون

”ฉันไม่ทราบเลยว่าการเฉลิมฉลองเมาลิดนั้นจะมีรากฐานมาจากอัลกุรอ่านหรืออัซซุนนะห์ และไม่มีรายงานการปฏิบัติจากนักวิชาการท่านใดจากผู้รู้แห่งประชาชาติที่เป็นแบบอย่างในการดำรงมั่นตามหลักศาสนา และยึดมั่นตามแนวทางของคนรุ่นก่อนหน้านี้ (ชาวสะลัฟ) ; ตรงกันข้ามการเฉลิมฉลองนี้เป็นบิดอะฮ์ที่ถูกประดิษฐ์ขึ้นโดยกลุ่มผู้ที่ไม่ใส่ใจในเรื่องที่เป็นสาระประโยชน์ และเป็นเพียงกิเลสที่ถูกนำมาใช้เพื่อผลประโยชน์ของผู้ที่แสวงหาผลตอบแทนทางวัตถุ“

5. การอ้างว่าผู้ที่คัดค้านต่อต้านการฉลองเมาลิดนบีนั้นมีแค่อิบนุ ตัยมียะฮ์ และผู้ที่ติดตามอิบนุ ตัยมียะฮ์เท่านั้น สิ่งนี้ไม่เป็นความจริง เพราะมีนักวิชาการอีกหลายท่านที่คัดค้านต่อพฤติกรรมการอุตริเมาลิดนบี ที่ไม่ได้มาจากสำนักของอิบนุ ตัยมียะฮ์ ตัวอย่างเช่น

- ท่านอิม่าม ตาญุดดีน อุมัร บิน อะลีย์ บิน ซาลิม บิน ศ่อด่าเกาะฮ์ อัลลัคมีย์ อัลลิสกันดะรีย์ อัลฟากิฮานีย์ (เสียชีวิต 734 ฮ.ศ)

- ท่านอิม่าม อบู อิสฮาก อิบรอฮีม บิน มูซา บิน มุฮัมมัด อัลลัคมีย์ อัชชาฏิบีย์ (เสียชีวิต 790 ฮ.ศ)

- ท่านอิม่าม อบู อับดิ้ลลาฮ์ มุฮัมมัด บิน มุฮัมมัด อัลอับดะรีย์ อัลฟาริซีย์ อิบนิ้ลฮาจญ์ (เสียชีวิต 737 ฮ.ศ)

- ท่านอิม่ามมุฮัมมัด บิน ฮะซัน อัลบันนานีย์ (เสียชีวิต 1194 ฮ.ศ)

- ท่านอิม่าม อบู อับดิ้ลละฮ์ มุฮัมมัด บิน อะลีย์ อัลอันศอรีย์ อัลฆอรนาฏีย์ (เสียชีวิต 811)

- ท่านอิม่าม อบู้ลวะลีด อัลบาญีย์ สุลัยมาน บิน ค่อลัฟ บิน ซะอ์ดฺ บิน อัยยูบ อัตตะญีบีย์ (เสียชีวิต 474 ฮ.ศ)

- ท่านอิม่าม อบู้ลอับบาส อะหมัด บิน กอเซ็ม บิน อับดิรเราะฮ์มาน อัลญุซามีย์ อัลฟาซีย์ อัลก่อบาบ (เสียชีวิต 779)

- ท่านอิม่าม อบู้ลอับบาส อะหมัด บิน ยะฮ์ยา อัลวันชะรีซีย์ (เสียชีวิต 914 ฮ.ศ)

และนักวิชาการอีกหลาย ๆ ท่าน