ผู้ที่ขาดทุนในเดือนรอมฎอน

เป็นที่ทราบกันดีว่าเดือนรอมฎอนคือเดือนอันทรงเกียรติ การงานทั้งหลายที่ถูกปฏิบัติขึ้นในเดือนนี้ก็จะได้รับผลบุญทวีคูณมากขึ้นไปหลาย ๆ เท่า อีกทั้งในสิบคืนสุดท้ายยังมีคืนลัยละตุ้ลก็อดร์ ซึ่งนับเป็นคืนที่มีความประเสริฐมากกว่าหนึ่งพันเดือน ซึ่งปัจจัยเหล่านี้เองคือสิ่งที่คอยปลุกเร้าบรรดาผู้ศรัทธาให้มีความขยันขันแข็งในการประกอบคุณงามความดี เข้าหาอัลลอฮ์ และสำนึกผิดกลับเนื้อกลับตัวจากความผิดพลาดที่แล้วมา.

แต่ที่นับเป็นความขาดทุนอย่างยิ่ง และเป็นสิ่งที่น่าเสียดายอย่างสุด ๆ นั่นคือการที่คนหนึ่งไม่ได้รับความดีงามใด ๆ จากการมาถึงของเดือนอันทรงเกียรตินี้เลย ทั้งนี้เนื่องจากการที่เขาไม่ใส่ใจในคุณค่าของเดือนนี้ และยังปล่อยปละละเลยที่จะประกอบคุณงามความดีอันเป็นเหตุให้เขาได้รับการอภัยโทษ ทั้งหมดนี้ได้ถูกเพิกเฉย นี่จึงนับเป็นความขาดทุนอย่างยิ่งสำหรับผู้ที่เดือนรอมฎอนผ่านพ้นมาหาเขา แต่เดือนนี้กลับไม่ได้เป็นเหตุให้เขาได้รับการอภัยโทษจากอัลลอฮ์.

ท่านร่อซู้ล ‎ﷺ ได้กว่าวว่า

“ความพินาศจงประสบแก่ชายคนหนึ่ง เมื่อเดือนรอมฎอนได้มาหาเขา แล้วมันได้ผ่านพ้นไปก่อนที่เขาจะได้รับการอภัยโทษ (คืออยู่ในสภาพที่ขาดทุน)”

บันทึกโดยติรมิซีย์ อะหมัด และอิบนุ ฮิบบาน

ซึ่งผู้ที่ไม่ได้รับการอภัยโทษในเดือนนี้ เท่ากับเขาได้ถูกปิดกั้นจากความดีงาม ก็เพราะในเดือนนี้มีเหตุและปัจจัยหลายอย่างที่จะนำไปสู่การได้รับการอภัยโทษ แต่สำหรับผู้ที่ไม่ได้รับการอภัยโทษเขาจึงถูกปิดกั้นจากความดีงามในชนิดที่ว่าถูกปิดกั้นแบบถึงที่สุด.

ท่านอิบนุ ร่อญับ - ขออัลลอฮ์ทรงเมตตาท่าน - ได้กล่าวว่า :

“เมื่อเหตุและปัจจัยอันนำไปสู่การได้รับอภัยโทษนั้นมีมากมายในเดือนรอมฎอน ดังนั้นผู้ที่ไม่ได้รับการอภัยโทษในเดือนนี้นั้น นับว่าเขาได้ได้ถูกปิดกั้น(จากความดีงาม)แบบชนิดที่ถูกปิดกั้นอย่างถึงที่สุด”

ที่มา : ละฏออีฟ อัลมะอาริฟ หน้า 211