มารยาทและซุนนะฮ์ของผู้ถือศีลอด ตอนที่ 3
มารยาทและแบบฉบับที่พึงปฏิบัติเกี่ยวกับการถือศีลอด
มารยาทที่สาม] : ออกห่างจากบาปและหมกมุ่นอยู่กับการทำความดี
สมควรอย่างยิ่งแก่ผู้ถือศีลอด ทั้งชายและหญิง ที่จะต้องออกห่างจากบาปและสิ่งต้องห้ามทั้งปวง อันเป็นเหตุให้การถือศีลอดเกิดรอยด่างพร้อย และทำให้ผลบุญแห่งการถือศีลอดบกพร่องถอยลง ไม่ว่าจะเป็นการนินทาว่าร้าย การโกหกให้ร้าย การฉ้อฉลคดโกง การดูหมิ่นเหยียดหยามผู้อื่น การฟังสิ่งไร้สาระ ฟังเพลง การเพ่งมองสิ่งต้องห้าม เช่น สตรีที่มิใช่มะฮ์รอม สื่อลามก และอื่น ๆ , ตลอดจนบาปนานาประการ
มีรายงานจากท่านอบูฮุรอยเราะฮ์ - ร่อฎิยัลลอฮุอันฮุ - เล่าว่า : แท้จริงท่านนบี ﷺ ได้กล่าวว่า :
مَن لم يَدَعْ قَولَ الزُّورِ والعَمَلَ به، ; فليس للهِ حاجةٌ أن يدَعَ طعامَه وشَرابَه
“ผู้ใดไม่ละทิ้งคำพูดอันเป็นเท็จ และการกระทำตามความเท็จนั้น อัลลอฮ์ก็ไม่ทรงประสงค์สิ่งใดจากการที่เขางดเว้นอาหารและเครื่องดื่มของตน” (รายงานโดยอัลบุคอรีย์ : 1903)
ซึ่งการถือศีลอดเปรียบได้ดั่งสถาบันที่บ่มเพาะคุณธรรม ซึ่ง ณ ที่แห่งนี้ นักเรียนที่ถือศีลอดทุกคนได้ตักตวงคุณธรรมอันสูงส่ง และขจัดนิสัยอันชั่วร้ายให้หมดสิ้นไป พวกเขาจะได้ฝึกฝนตนเองให้คุ้นชินกับการละเว้นจากสิ่งต้องห้าม และถอนตัวออกจากการพัวพันกับความชั่วช้าทั้งปวง
ดังคำกล่าวของท่านนบี ﷺ ที่ว่า
وإذا كان يومُ صَومِ أحَدِكم فلا يَرْفُثْ، ولا يصخَبْ فإن سابَّه أحدٌ، أو قاتَلَه، فليقُلْ: إنِّي امْرؤٌ صائِمٌ
“เมื่อถึงวันถือศีลอดของผู้ใดในหมู่พวกท่าน เขาก็อย่าได้กล่าววาจาหยาบโลน และอย่าส่งเสียงเอะอะโวยวาย ¹ และหากมีผู้ใดด่าทอเขา หรือหาเรื่องทะเลาะเบาะแว้งกับเขา ก็ให้เขากล่าวว่า : แท้จริงฉันเป็นผู้ถือศีลอด” (รายงานโดยอัลบุคอรีย์ : 1904 และมุสลิม : 1151)
และในขณะเดียวกัน เมื่อผู้ถือศีลอดได้ละเว้นจากบาปทั้งหลาย อีกทั้งยังงดเว้นแม้กระทั่งสิ่งที่โดยปกติศาสนาอนุญาตให้กระทำได้ เช่น การกินและดื่มในเวลากลางวันแล้วนั้น ; ย่อมสมควรอย่างยิ่งที่เขาจะต้องมุ่งมั่นขวนขวายประกอบคุณความดีให้มากยิ่งขึ้น ไม่ว่าจะเป็นการอ่านอัลกุรอ่านอย่างสม่ำเสมอ การรำลึกถึงอัลลอฮ์ การวิงวอนขอดุอาอ์ การบริจาคทาน การทำความดีต่อผู้คน ตลอดจนความดีงามนานาประการ
¹ คำว่า (الصخب) คือ การทะเลาะโต้เถียง และการส่งเสียงดังโวยวาย. - ดู “ฟัตฮุลบารีย์” ของอิบนุ หะญัร (4/118)
