การถือศีลอดชดใช้ของผู้เดินทาง

การถือศีลอดชดใช้สำหรับผู้เดินทาง (ที่ละศีลอด)

ผู้เดินทางที่ใช้สิทธิละศีลอดในเดือนร่อมะฎอนตามที่ศาสนาอนุญาต มีหน้าที่ต้องถือศีลอดชดใช้ (กอฎออ์) ในภายหลัง ตามจำนวนวันที่ตนได้ละศีลอดไว้ ; ทั้งนี้เป็นบทบัญญัติที่ได้รับการรับรองอย่างชัดเจนจากทั้งอัลกุรอ่านและมติเอกฉันท์ของบรรดานักวิชาการอิสลาม

หลักฐานประการที่หนึ่ง : จากอัลกุรอ่าน

อัลลอฮ์ ตะอาลา ตรัสว่า :

فَمَن كَانَ مِنكُمْ مَرِيضًا أَوْ عَلَى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَيَّامٍ أُخَرَ

“ดังนั้น ผู้ใดในหมู่พวกเจ้าเจ็บป่วย หรืออยู่ระหว่างการเดินทาง ก็ให้ถือศีลอดชดใช้ในวันอื่นตามจำนวนวันที่ขาดไป” (ซูเราะฮ์ อัลบะเกาะเราะฮ์ : 184)

ในถ้อยโองการที่ระบุว่า (فَعِدَّةٌ مِنْ أَيَّامٍ أُخَرَ) “ก็ให้ถือศีลอดชดใช้ในวันอื่นตามจำนวนวันที่ขาดไป” ...ตรงนี้ชี้ให้เห็นอย่างชัดเจนว่า ผู้เดินทางซึ่งละศีลอดแล้วนั้น มีหน้าที่ต้องถือศีลอดชดใช้ในภายหลัง ¹

หลักฐานประการที่สอง : จากมติเอกฉันท์ (อิจญ์มาอ์)

บรรดานักวิชาการอิสลามมีมติเป็นเอกฉันท์ว่า ผู้เดินทางที่ละศีลอดในเดือนรอมฎอน มีหน้าที่ต้องถือศีลอดชดใช้ในภายหลังตามจำนวนวันที่ละศีลอดไว้ โดยไม่มีการเห็นต่างกันในประเด็นนี้ ; ทั้งนี้ มีนักวิชาการหลายท่านได้รายงานมติเอกฉันท์ดังกล่าวไว้ อาทิ อิบนุฮัซม์ ² , อิบนุ รุชด์ ³ , อิบนุ กุดามะฮ์ ⁴ และ อิบนุหะญัร อัลฮัยตามีย์ ⁵

ท่านอิบนุ ฮัซม (ร่อฮิม่าฮุ้ลลอฮ์) ได้กล่าวว่า :

واتَّفقوا أنَّ مَن أفطَرَ في سفرٍ أو مرضٍ، فعليه قضاءُ أيَّام عَدَد ما أفطَرَ، ما لم يأْتِ عليه رمضانُ آخَرُ

“บรรดานักวิชาการมีมติเป็นเอกฉันท์ว่า ผู้ใดละศีลอดเนื่องจากการเดินทางหรือการเจ็บป่วย เขามีหน้าที่ต้องถือศีลอดชดใช้ตามจำนวนวันที่ละศีลอดไว้ ตราบใดที่ยังไม่ถึงเดือนร่อมะฎอนปีถัดไป...” - «มะรอติบ อัลอิจมาอ์» (40)

เชิงอรรถ

¹ ดู «อัลเมาซูอะฮ์ อัลฟิกฮียะฮ์» ของ “อัดดุรอร อัซซะนียะฮ์” กิตาบ : อัศเศาม์

² ดู «มะรอติบ อัลอิจมาอ์» (40)

³ ดู «บิดายะฮ์ อัลมุจตะฮิด» (1/298)

⁴ ดู «อัลมุฆนีย์» (3/146)

⁵ ดู «ตุฮฟะตุ้ล มัวฮตาจ» (3/432)